در طراحي مكانيزم اوليه سيستم به كمك استاد راهنماي خود بر آن شديم كه از سه پارامتر تعليق در اين سيستم استفاده شود. فنر، كمك فنر، كيسه هوا (بالشتك بادي) همانطور كه از ارتعاشات مكانيكي مي دانيم، اگر يك ارتعاش كننده مانند فنر را به نوسان در بياوريم اين نوسان ادامه پيدا مي كند تا بر اثر نيروهاي مقاوم مانند اصطكاك يا مقاومت هوا، حركت نوساني اش متوقف گردد. سيستم تعليق اين برانكارد ارتعاشي نيز شامل دو بخش اصلي است: فنر: جزء بخش ارتعاش كننده سيستم مي باشد. كمك فنر: كه در مبحث ارتعاشات مكانيكي به آن دمپر يا ميراكننده اطلاق مي گردد و داراي يك ضريب اصلي كمك فنر كنترل حركات فنر و سيستم تعليق مي باشد. همچنين در طراحي اين سيستم نياز حركت به هر سه جهت مختصاتي در نظر گرفته شده است. راستاي عمودي (محور Z): كه به دليل دست اندازها و سرعت گيرهاي موجود برآورد مي شود بيش از 90 درصد ضربه هاي وارده در همين راستا باشد. لذا با قراردادن 5 فنر و 4 كمك فنر و كيسه هوا در اين راستا از حدكثر پارامترها براي خنثي سازي ضربات وارده استفاده كرده ايم. راستاي افقي رو به جلو (محور X): كه در شتاب گيري و ترمزهاي خودرو حامل مصدوم، تعليق در اين راستا كمك زيادي به حفظ موقعيت مصدوم و رفاه او مي كند.